Geleneksel (Traditional) ve Sunucu Sanallaştırma Mimarisi

Geleneksel Sunucu Mimarisi (Traditional Architecture)

Geleneksel mimaride; bir fiziksel sunucu bilgi veya hizmetlere erişim sağlamak için internet üzerinden erişilen (çoğunlukla büyük) bir bilgisayardır. Web sitelerini barındıran ve bunları tarayıcınıza sunan makineler bu türe verilebilecek en yaygın örnektir. Geleneksel sunucu mimarisinde, sunucu sayı arttıkça ve donanımı kapsamları yüksek performanslara çıktıkça maliyetler katlamaktadır. Yapılan harcamaları da göz önüne bulundurduğunuzda yapılan donanım yatırımın yaşam döngüsünün ortalama 5 yıl baz alınması durumunda; her 5 yılda bir makine parkınızı yenilemek yada değiştirmek durumunda kalabilirsiniz, Zamanda bu durum donanım sınırlamaları ile sınırlandırdığınız anlamına gelir. Örneğin, bir web sitesinin sunucusu artan yükünü kaldırabilecek kapasiteye sahip değilse, yalnızca geleneksel çözümler, ek birimin işlenmesi için başka bir sunucu satın almak ya da mevcut sunucuyu her ikisi de istisnai olan daha iyi bir modelle değiştirmek olmuştur. donanım maliyeti ve insan gücü açısından pahalıdır.

Bu mimaride uygulama hizmetin yük arttığında bu uygulamalar otomatik olarak ölçeklenemez veya ölçeklenemez. Aksine, ölçeklendirme, kuruluşun tüm değişiklik yönetimi döngüsünden geçen ve kurulu ek donanım temin eden kapsamlı yükseltme projeleri ile yapılır ve uygulama yeni sunucuları barındıracak şekilde yeniden yapılandırılır.

Geleneksel mimaride, işletim sistemi ve yazılımlar fiziksel bilgisayar üzerinde muhafaza edilir. Microsoft Windows platformu veya Linux platformu olan işletim sistemi yalnızca fiziksel CPU ve bellek kaynaklarını tahsis edebilir. Büyük fiziksel altyapılar bir veri merkezinde çeşitli zorluklar doğurur. Bu mimari esnek değil ve sağladığı verim düşük olacaktır. Bu mimaride uygun alt yapının planlanması ve işletim maliyetleri (rack alanları, enerji, soğutma, kablolama, sunucu kurulumu ve yapılandırılması … ) BT personelinin ele alması gerken zorluklardan sadece birkaçıdır.

Geleneksel mimaride, fiziksel bir bilgisayar ile üzerinde çalışan yazılım arasında bire bir ilişki vardır. Bu ilişki çoğu bilgisayarın kaynaklarının yeterince kullanılmamasına neden oluyor. Bu durumda fiziksel sunucu kaynaklarının sadece %5 ile en fazla %25”i kullanılıyor. Bu durumda; kabin boş alan maliyeti, enerji ve soğutma giderlerinin maliyetini arttırmaktadır.

Geleneksel mimaride, fiziksel sunucu ve gerekli olabilecek ekipmanların sağlanması ve kurulumu oldukça zaman alıcıdır. Sanallaştırılmamış ortamlarda, yeni donanımın temin edilmesi, bu donanım’ın veri merkezine konumlandırılması, işletim sisteminin kurulumu, işletim sistemi güncelleme ve sıkılaştırılmış güvenlik ayarların uygulanması için ekstra zaman harcamak anlamına gelir. Gerekli uygulamaların yüklenmesi, yapılandırılması ve rollerin yeni donanımlara aktarılması haftalarca sürebilir. Bu süreçte aynı zamanda, güvenlik duvarı kurallarının yapılandırılması, switchlerin yapılandırılması, veri depolama ve yedekleme sistemlerinin de entegre edilmesi gibi sayısız başka görev içerir.

Sanal Mimari (Virtual Architecture)

Sanallaştırma mimarisini kullanmak, fiziksel sunucuların kullanım alışkanlığını değiştirir. Fiziksel bir altyapıdaki birebir ilişki yerine, sanallaştırma ile birebir ilişki kurabilirsiniz. Bu ilişki hem sermaye, hemde operasyonel harcamalarda önemli ölçüde tasarruf sağlar. Bu ilşikiye konsolidasyon adı verilir.

Sanallaştırma genellikle hiper yöneticidir. Hiper yönetici, işletim sistemlerini ve uygulamaları altta yatan bilgisayar donanımından ayırır; böylece ana makine, sistemin işlemci işlem döngüleri, bellek alanı, ağ bant genişliği gibi fiziksel bilgi işlem kaynaklarını paylaşan misafir olarak birden fazla sanal makineyi (VM) çalıştırabilir.

Bu konsolidasyon sağladığı bu avantajlar ile bitmiyor. Sanal makineleri kolayca yedekleyebilir ve geri yükleyebilir. Sanal makineleri bir sanallaştırma host’undan diğerine geçirebilir, bir donanım arızası olmadı durumunda sanal makineler kaldığı yerden çalışmalarına devam edecektir. Sanal makineleri template yada clone’lama ile hızlıca işletim sisteminin dağıtımını hızlandırabilirsiniz.

Sanal mimarilerde, işletim sistemi donanıma sanallaştırma katmanı veya hiper yönetici olarak adlandırılan ince bir yazılım katmanı üzerinden kurulur. VMware vSphere, fiziksel donanım kaynaklarını her sanal makineye dinamik olarak dağıtabilen bir hipervizördür. Örneğin, bir vSphere Sunucunun 64 GB belleğe sahip olduğunu ve bu vSphere ana bilgisayarında üç sanal makinenin çalıştığını varsayalım. Her VM’ye, bu vSphere ana bilgisayarının fiziksel belleğini (64 GB) paylaşan 4 GB tahsis edilmiştir. Yönetici sanal makineye daha fazla bellek kaynağı tahsis etmek istiyorsa, vSphere’de hala 52 GB boş bellek bulunduğundan donanımı yükseltmek gerekmez. Özetle, sanal mimari geleneksel mimariden daha esnektir.

Sunucu sanallaştırma teknolojisinin benimsenmesiyle birçok kuruluş geleneksel uygulamalarını sanal sunuculara taşıdı. Sanallaştırma, kuruluşların bilgi işlem kaynaklarını daha verimli kullanmalarını ve yeni sunucular sağlamak için gereken zaman ve maliyetleri azaltmalarını sağladı.

Tip 1 Sanallaştırma :

Çıplak metal hipervizörleri olarak da adlandırılan Tip 1 hipervizörleri; doğrudan ana sistem donanımının üstünden geçer. Çıplak metal hipervizörler yüksek kullanılabilirlik ve kaynak yönetimi sunar. Sistem donanımına doğrudan erişimleri ile daha iyi performans, ölçeklenebilirlik ve kararlılık sağlar.

Tip 1 hiper yönetici örnekleri arasında Microsoft Hyper-V, Citrix XenServer, VMware ESXi, Linux KVM ve Proxmox bulunur.

Tip 2 Sanallaştırma :

Ayrıca barındırılan bir hipervizör olarak da bilinen tip 2 hipervizörü, tip 1 hipervizörün yaptığı gibi doğrudan donanımın üstüne oturmak yerine, ana bilgisayar işletim sisteminin üzerine kurulur. Her konuk işletim sistemi veya VM, hipervizörün üzerinde çalışıyor. Bilinen bir ana bilgisayar işletim sisteminin rahatlığı, sistem yapılandırmasını ve yönetim görevlerini kolaylaştırabilir. Bununla birlikte, bir ana işletim sistemi katmanının eklenmesi, potansiyel olarak performansı sınırlayabilir ve olası işletim sistemi güvenlik açıklarını ortaya çıkarabilir.

Tip 2 hiper yönetici örnekleri arasında; VMware Workstation, VMware Fusion , Microsoft Virtual PC ve Oracle VirtualBox bulunur.

Geleneksel Mimari ile Sanal Mimari Karşılaştırılması

  Geleneksel Mimari Sanal Mimari
Taşınma (Göç) Taşınması zor. Hizmet kesintisi gerekiyor. Fiziksel donanım özgü. Taşınması kolaydır. Dosyalara yerleştirilmiş. Fiziksel donanımdan bağımsız.
Yönetim Yönetmek zor. Donanım arızaları servis kesintilerine neden olur. Yönetimi kolay. Diğer sanal makinelerden izole edilmiştir.
Maliyet Yüksek Fiziksel sistemin sanallaştırılması maliyet tasarrufu sağlar.
Donanım kısıtlamaları Donanım limiti uygulama desteğindeki değişiklikler. Donanımdaki değişiklikler uygulama desteğini etkileyemez.
Kaynak Paylaşımı Desteklenmiyor Sanallaştırma mimarisinde tek bir fiziksel Host, birden fazla sanal makineyi paylaşabilir.
Bellek Kullanımı İşletim sistemi, sistemdeki tüm fiziksel belleğe sahip olduğunu varsayar. Hipervizörün aynı anda birden fazla sanal makine çalıştırmasına izin verin.
Sanal Network Desteklenmez Bir sanal makine bir veya daha fazla sanal Ethernet adaptörüyle (vSwitch veya dvSwitch) yapılandırılabilir. VMware NSX ile network fonksiyonları sanallatırma platformuna taşıyabilirsiniz.
Dosya sistemi NTFS, FAT32, ReFS, EXT3, EXT4, ZFS VMware VMFS3 ve VMFS5
İşletim sistemi dağıtımı Bu zaman alıcı bir iştir. Sanal makinelerin VM şablonundan dağıtılması oldukça pratil ve kolaydır.
Yedekleme Üçüncü parti yedekleme yazılımı kullanmalı. Üçüncü parti yedekleme yazılımı kullanılabilir. Sanal makine görüntüsü oluşturmak veya sanal makineyi kopyalamak oldukça kolaydır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir